Pewne rzeczy zostają w nas na zawsze, pozostawiając trwałe
ślady.
Kiedyś już czytałam jedną z wielu książek napisanych przez
Klaudię Muniak i zdecydowanie przypadła mi do gustu. Dlatego, kiedy w pewnym
momencie przeglądając ebooki w moim pakiecie zobaczyłam inne pozycje autorki,
sięgnęłam po kolejne bez większego wahania. Wybór padł na thrillera pt. Dom
obok.
Chciała zrobić im niespodziankę. Dlatego nie mówiła, że przyjeżdża. Jednak Milena nie zastała w domu ani rodziców, ani nastoletniej siostry, Laury. By dostać się do ogródka, gdzie spodziewa się znaleźć klucz do drzwi, prosi o pomoc sąsiadów, rodzinę Nowickich. Tę samą, która jakiś czas temu była zamieszana w zaginięcie młodego chłopaka. Milena budzi się w zamkniętym pokoju. Pamięta niewiele. Brak klucza, rozładowany telefon, zgubiony pierścionek, noc u Nowickich i drogę na parking. Później nie ma już nic. Tak zaczyna się koszmar dziewczyny uwięzionej przez człowieka, który podda ją niewyobrażalnym torturom. Jaki ma cel? I czy Laurze uda się odnaleźć siostrę, nim ta wyda z siebie ostatni krzyk? opis wydawcy
Dom obok jest thrillerem, po który sięgnęłam ze sporą dawką ciekawości, ciekawa kolejnej pozycji z twórczości Klaudii Muniak. W książce fabularnie tak w sumie nie dzieje się wiele - studentka bez zapowiedzi przyjeżdża do domu rodzinnego i znika bez wieści, nic wielkiego. Autorka budowała napięcie stopniowo i dawała okruchy intrygi i niepewności, chociaż dość nierównomiernie, więc niejednokrotnie mi tutaj brakowało dreszczyku emocji. W Domu obok nie ma wielu bohaterów, a i całe tło, w którym dzieje się akcja jest dość zwyczajne, szare i codzienne, jednak odnoszę wrażenie, że w tym tkwi mrok tej historii i to jest tutaj zdecydowanie plus – umiejętność autorki do wydobywania mroku z rzeczy zupełnie pospolitych. Postaci jest niewiele, jednak do końca nie wiadomo komu można zaufać, a komu nie, nie zawsze wiadomo, czy za ich zachowaniem kryje się coś więcej. Interesujący jest wątek motywacji sprawcy i wykorzystania nauki w nieodpowiednich rękach W tej pozycji najbardziej przerażające nie jest tutaj samo okrucieństwo, lecz świadomość całkowitej utraty kontroli. Ponadto autorka wychodzi poza klasyczny schemat porwania, wprowadzając zagadnienia związane z medycyną, etyką i granicami ludzkich działań. Brakuje mi tutaj jednak więcej akcji, bardziej rozbudowanej fabuły czy większej liczby wątków pobocznych, rozbudowania całej historii. Styl pisania Muniak jest prosty, naturalny i pozbawiony zbędnych ozdobników. Autorka stawia na konkret, sprawne dialogi i nieskomplikowane konstrukcje zdań, dzięki czemu przez kolejne strony przechodzi się niemal niezauważalnie. Krótkie rozdziały dodatkowo nadają opowieści dynamiki, choć nie zawsze idzie ona w parze z intensywnością samych wydarzeń, a szkoda. Mimo pewnych niedociągnięć w tej książce i tak uważam, że spędziłam z nią całkiem przyjemnie czas.
Zło ma oblicze ludzkiej intencji, a jego narzędzia zawsze znajdują w czyichś rękach.
Dom obok jest książką, którą czytałam z dość dużą dawką przyjemności. Czytało mi się całkiem dobrze książka, ale w moim odczuciu ma niedociągnięcia i mogłaby być lepsza, chociażby przez lepiej opisany motyw zbrodni czy barwniejsze dialogi. Nie zmienia to faktu, że mogę polecić jako czytadło, coś przyjemnego do poczytania w komunikacji miejskiej. Tym bardziej, że autorka pozostawia czytelnika z pytaniem w głowie: "Czy na pewno wiesz, co się dzieje w domu obok?”.
