Autor: Hanna Fronczak
Wydawnictwo: Fabryka Słów
Ilość stron: 288
Ocena: 4/6
Podobno Praga za czasów Rudolfa II Habsburga (moim zdaniem w ogóle nie czuć tej atmosfery, że to było dawno, że to Praga, dlatego niższa ocena).
Bernhard uwielbia samotność i ciszę. W swojej pracowni prowadzi eksperymenty. Pod wpływem pewnych rzadkich traktatów zastanawia się czy można wszczepić duszę zmarłemu. Dostaje ciała, obserwuje śpiących ludzi, zbiera ich osobowości do soli w kręgu luster i świetle księżyca. W ich trakcie poznaje kobietę - ideał. I zamierza przeprowadzić eksperyment, który zasadniczo się udaje, ale ideał kobiety bohatera postanawia popełnić samobójstwo i wprowadza postanowienia w czyn. Ale Bernhard się nie poddaje. Tworzy kolejnego ożywieńca, tym razem wszczepując mu część siebie i jednocześnie tworząc tym swojego umsłowego brata. I dochodzi do kilku ciekawych wydarzeń... :D
Książka, którą czyta się lekko i przyjemnie,ale jak już wspomniałam brakowało mi w niej tej atmosfery magii, historii i Pragi... Tego polotu. No cóż. Więc leży na półce...:D
W ogóle utwierdzam się w przekonaniu, że jestem zajebiście zdolnym dzieckiem - zapomniałam książki z biblioteki na ławce na peronie. Uświadomiłam sobie to,gdy pociąg już był na następnej stacji - ave ja:D